Er liggen duizenden kilometers aan tunnels
onder het vasteland van de VS.
In onbruik geraakte metrolijnen,
oude onderhoudsgangen
en verlaten mijnschachten.
Veel van deze tunnels lijken nutteloos.
De storm zorgt voor veel problemen. Straks de vooruitzichten.
En we laten zien wat er met de baai gebeurt als de wetenschap gelijk krijgt.
Dat ziet u bij 7 at 11.
Wat heeft 12 miljoen ogen, 192 miljoen tanden
en reikt van de Golden Gate Bridge tot aan de Twin Towers?
Hands Across America, een 6500 km lange keten van hulpvaardige mensen.
Door velden vol graan, over purperen bergen
over vruchtbare vlaktes, van zee tot zee.
Deze zomer zullen zes miljoen mensen de handen ineenslaan
om honger in de VS te bestrijden.
Vraag bij je platenzaak hoe jij kunt helpen.
-Dat was een harde worp. -Ik had prof moeten worden.
Weet je wat? Je kunt nu een prijs uit de tweede laag kiezen.
Of je speelt door voor een prijs uit de derde laag.
Wat denk jij, Addy? Zullen we stoppen of doorspelen?
Je moet mij niet aankijken. Jij bent jarig.
Ik wil nummer elf.
Deze?
Die dus.
Als ze maar geen nachtmerries krijgt.
Krijg ik op mijn kop omdat ik een T-shirt voor mijn dochter heb gewonnen?
Ze vond die clip doodeng. Als je er vaker was, zou je dat weten.
Ze zijn bij de draaimolen aan het filmen. Misschien zoeken ze nog figuranten.
Ik wil nog een biertje.
Mag ik soms geen bier drinken?
Wat dacht je van de Big Dipper? Addy, wil je daarin?
Russel, je weet dat ze nog te klein is. En ik ga er zeker niet in.
Whac-A-Mole.
Juist, kom lekker Whac-A-Mole spelen.
-Hoeveel bonnetjes? -Twee bonnetjes.
Twee bonnetjes.
-Addy, kom mee naar de wc. -Ik hoef niet.
-Let even op je dochter. -Dat doe ik heus wel.
Blijf in de buurt.
Ik doe helemaal niks.
-Je gaat steeds voor 'schaar'. -Maar ik win wel.
JEREMIA 11:11
Dit is niet normaal meer.
SHAMAN'S VISION QUEST VIND JEZELF
HEDEN
-We zijn er. -Papa.
Jullie slapen te veel.
Kom, uitstappen.
Voorzichtig.
-Eerst de tassen naar binnen. -Moet je zien.
-Daar ben je te oud voor. -Jij bepaalt niet wat ik kan doen.
-Kleine man. -De wifi doet het niet.
Wat moet je met internet als je buiten bent?
Leuk, hoor.
-Klop-klop. -Wie is daar?
-You. -You hoe?
Joehoe, doe de deur open.
Wat heb jij toch?
-Mogen we een hond? -Nee.
-Je moet hier gaan hardlopen. -Jason, wel iets eten.
-Wat? -Waarom doe je zo dwars?
Sorry, hoor. Leuk, atletiek.
-Wil je niet meer hardlopen? -Dat doe je zo graag.
-Waar doe ik het voor? -De Spelen.
-Alsof ik die ooit haal. -Jij kunt alles doen wat je wilt.
-Mag ik hier autorijden? -Nee.
Maar dat is wat ik wil.
-Wat ga je doen, Jason? -Even iets pakken.
-Eet je eten op. -Cara en Haley mochten het al wel.
Als olympisch atleet hoef je niet te kunnen rijden.
-Je kunt hier op zand hardlopen. -Waarom zou ik?
Omdat dat zwaarder is. Je hebt minder grip.
Door op het strand te trainen, word je sneller.
-Gaan we naar het strand? -Ja, als we hier alles op orde hebben.
Welk strand?
Santa Cruz. Josh en Kitty komen ook met de meiden.
Wat is dat?
Een goocheltruc. Die heb ik hier laten liggen.
Laat maar eens zien dan.
-Het is een beetje een kloteding. -Let op je woorden aan tafel.
Als je met een vinger wijst, wijzen er drie naar jezelf.
Wat zullen we nou krijgen?
Er wijzen er vier naar jezelf.
Nee, kijk dan. Je duim wijst een andere kant op.
Wat is het?
Ze heeft een posttraumatische stressstoornis.
Ze heeft niet in Vietnam gediend. Ze was verdwaald.
Een kwartiertje maar.
-Dat kan al heel eng zijn. -Jij weet niet wat haar overkomen is.
Hoe krijgen we haar weer aan het praten?
We moeten haar stimuleren om te gaan tekenen, schrijven of dansen.
Ze moet haar verhaal aan ons kwijt kunnen.
Ik wil gewoon mijn dochter terug.
Huil maar, dat geeft niet.
Ik moet even roken.
Wat heb je aan een vakantiehuis bij zee als je niet naar het strand gaat?
-En het strand hier dan? -Welk strand?
-Er is hier ook een strand. -Dat is geen strand, maar een oever.
Ik bedoel een echt strand met mensen, zand en een kermis.
Het is daar te druk. En er lopen rare types rond.
Ik wil niet naar dat strand toe. We gaan niet.
Oké, dan bel ik ze wel af.
Het is wel jammer.
Jason keek er erg naar uit.
Dit is onze eerste vakantie sinds oma dood is. Daar had hij het erg zwaar mee.
We gaan voor het donker weer terug.
Het wordt hartstikke leuk. Ook voor jou.
Krijg ik echt geen kus?
Krijg ik geen kus?
Waar is je broertje?
-Weet je waar je broertje is? -Geen idee.
Echt?
Daarom kun je hier dus niet spelen.
-Dit doet me aan vorig jaar denken. -Alsjeblieft, Zora.
Kijk maar goed.
Wat vinden jullie ervan? Papa is thuis.
Craw Daddy.
-Is dit een grap? -Ik ben bang van niet.
Er zit een cassettespeler in, leren bekleding, een handschoenenkastje.
Precies.
We hebben zelfs zo'n ding.
Niks aan de hand. Ik weet wat ik moet doen.
Hij drijft wat af naar links, dus je moet hem vasthouden.
Hij was wel goedkoop.
Passen wij er wel in?
Weet je wat? Jullie zijn gewoon verwend.
Verwend.
De overheid stuurt onze gedachten via fluoride in het drinkwater.
Maar jullie maken je niet druk om het einde van de wereld.
Vertel anders gewoon wat er moet gebeuren.
Je kunt mijn anus kussen, Zora.
-Anus is geen lelijk woord. -Waarom heb je het over anussen?
Dan heb ik nog liever dat je wel een lelijk woord gebruikt.
-Mam, ik zie je wel lachen. -Ik lach niet.
-Waar heb je dat geleerd? -We hoeven niet te praten.
Dit is een klassieker.
-Wat betekent I got 5 on it? -Het gaat over drugs.
Het is gewoon een goed nummer. Blijf van de drugs af.
Kom op, Jason. Voel je het ritme?
Goed zo.
Welkom in Santa Cruz.
Nu weten we het wel.
-Vijf minuten. Ga je nog wat zeggen? -Daar gaat het nu niet om.
Wat kon er nou gebeuren? Zij is weggelopen.
-Niet kijken. -Is hij dood?
Dit meen je niet.
JEREMIA 11:11
Alles goed?
-We hadden toch half drie afgesproken? -We nemen altijd rustig de tijd.
Kijk toch eens. Welkom in het paradijs.
-Wat zie je er mooi uit. -Bedankt.
-Wil je wat drinken? Een biertje? -Becca, Lindsey, kijk eens wie er zijn.
-Hij is oud genoeg. -Laat haar nou.
Heb je die boot gekocht?
-Wat goed, man. Is het een sloep? -Hou toch op.
-Heb je alles? Reddingsvesten? -Ja.
-Brandblusser? -Ja.
Een lichtpistool?
Ik wist wel dat je dat zou vergeten.
-Wil je echt niks drinken? -Nee, dank je.
-Het smaakt heerlijk. -Dat geloof ik best.
-Hebben jullie een fijne vakantie? -Ja, erg leuk.
-Gaat het wel? -Ja, hoor.
Wat is er?
Ik ben gewoon niet zo goed in dit soort gesprekken.
Dat geeft niet. Dat begrijp ik heus wel.
Willen jullie nog iets? We hebben hier van alles.
Nee, ik heb water.
-Jij wilt vast nog wel een derde. -Bedankt.
Ze moet wel haar medicijnen krijgen.
Vind je dit ook niet mooi?
Alsjeblieft.
-Wat zeggen we dan? -Ik haat je?
-Ook goed. -Ja? Mooi zo.
Hij gaat maar door.
-Soms kan ik hem wel vermoorden. -Er is dus niks veranderd.
Nou, eigenlijk is er toch wel iets veranderd.
-Heb je iets laten doen? -Ja, gewoon een kleinigheidje.
Je ziet er nog net zo uit als vorig jaar.
Daar gaat het om. Een klein beetje kan al enorm helpen.
Jij hebt dat natuurlijk niet nodig, slet.
-Wat was het? -Gewoon een stomme tunnel.
Zandspeeltjes zijn voor baby's.
-Je broertje is echt raar. -Hij is gewoon snel afgeleid.
-Ga jij nog het water in? -Nee.
Waarom niet?
-Waar ga je heen? -Ik moet plassen.
Doe het gewoon in zee.
Tegelijk. Twee keer. Drie keer.
-Hou je kop. -Nee, jij.
Mis je het dansen weleens?
Soms wel, ja.
Je was erg goed, toch?
-Ik was op mijn veertiende op mijn best. -Wie niet?
Ik had een filmster kunnen worden als ik de meiden niet had gekregen.
Ik heb aan Stella Adler gestudeerd en heb in twee reclames gespeeld.
Toen ik zwanger was, ben ik gestopt met audities en daarna zijn we verhuisd.
Ik was nog wel van plan op en neer te vliegen.
Jezus, kijk even uit.
Dat is bizar. Er gebeuren de laatste tijd wel meer toevallige dingen.
Zullen we teruggaan? Het is tijd voor wodka.
Absoluut. Laten we alles maar inpakken.
Waar is Jason?
Gabe, waar is Jason?
-Waar was je? -Ik...
Je kunt niet zomaar weglopen zonder iets te zeggen.
-Het spijt me. -Rustig maar, niks aan de hand.
Begrijp je me?
We gaan maar weer.
Heb je hun nieuwe auto gezien?
Hij heeft dat ding gewoon gekocht om mij te zieken.
Dat is hem dan gelukt. Niet rennen in huis.
Je hebt mama bang gemaakt.
Dit zie je ook niet iedere dag. Een verlenging...
-Ik ga even welterusten zeggen. -Een stand van 11-11 in de 7e inning.
Hollister heeft een goede fastball en gooit hier...
Gaat het wel?
Ik kijk nog even naar de samenvatting van de Giants.
We gaan straks nog wel wat leuks doen.
-Slaap lekker. -Welterusten.
Telefoon weg.
Masker af.
Je dacht dat ik dood was.
Ik wist niet of je verdwaald was. Je had wel ontvoerd kunnen zijn.
Door terroristen en smeerlappen?
Blijf maar gewoon bij mij. Ik bescherm je wel.
Kijk.
Elf-elf.
Tijd om te slapen.
Wie is dit?
Ik zat erover te denken om morgen wat visgerei te kopen.
Vier hengels. Dan kunnen we met zijn allen vissen op de pier.
Of we gaan met de boot.
Als we de open zee op gaan...
Maar ik wil niemand dwingen.
Gabe, ik wil weg.
-Waar wil je heen? -Ik kan hier niet blijven.
Het wordt me te veel.
-Meen je dit nou echt? -Sinds we hier zijn...
Het voelt alsof er een...
Alsof er een donkere wolk boven mijn hoofd hangt.
Ik voel me mezelf niet.
Je ziet er niet anders uit.
Als kind ben ik met mijn ouders ook op die kermis bij het strand geweest.
Ik was weggelopen. Ik weet niet waarom ik dat deed.
Ik ben naar dat spiegelpaleis gegaan.
Er was daar nog een meisje.
Ze leek op mij.
Precies hetzelfde.
-Je stond in het spiegelpaleis. -Ze was geen spiegelbeeld. Ze was echt.
Ze was echt.
Ik ben weggerend, zo hard als ik kon.
Ik heb mijn hele leven
het gevoel dat ze nog steeds achter me aan zit.
Maar dat is allemaal lang geleden gebeurd, toch?
Soms vallen dingen samen, dingen die toevallig lijken te gebeuren.
Sinds we hier zijn, gebeuren zulke dingen steeds vaker.
Ik denk... Ik voel dat het betekent dat ze dichterbij komt.
Wie? Dat spiegelmeisje?
-Je gelooft me niet. -Jawel, heus wel.
Ik probeer het te verwerken.
Ik snap niet hoe je zoiets zo lang voor je hebt kunnen houden.
Je weet toch dat ik er voor je ben?
Ik kan jou makkelijk aan, dus als zij op jou lijkt...
Goed, dat was niet grappig.
Het spijt me. Ik wilde je gewoon wat opvrolijken.
De stroom ligt eruit. Perfect.
Daarom heeft Josh dus een noodgenerator.
De stroom ligt eruit. Ga naar bed.
Er staat een gezin op onze oprit.
Welnee, er staat niemand buiten.
Wie zijn dat?
Zijn jullie soms bang voor een gezin?
-Een boemannengezin. -Zo is het wel genoeg.
Zora, geef me je telefoon.
-Is er iemand buiten? -Er staat daar een gezin.
-Het zijn vast de buren. -Is dit een grap?
-Hallo, mijn naam is Adelaide Wilson. -Bel je het alarmnummer?
Er is niks aan de hand. De stroom ligt er gewoon uit.
Weet je wat? Ik los dit wel op.
-Ik ga gewoon vragen wat ze hier doen. -Nee, ze hebben nog niks gedaan.
-Doe nou maar rustig. -Veertien minuten? Dat is te lang.
U begrijpt het niet.
Laten we gewoon proberen het hoofd koel te houden. Het komt wel goed.
Nee, wacht even. Gabe...
Hoe moet ik van mijn vakantie genieten als iedereen zo gestoord doet?
Kan ik jullie helpen?
Als jullie ons bang willen maken, zijn jullie aan het verkeerde adres.
Trek je schoenen aan.
Ik heb het vriendelijk gevraagd. Nu wil ik gewoon dat jullie wegwezen.
Laten we de politie bellen.
-Die zijn er pas over veertien minuten. -Veertien minuten?
-Jason, mijn knuppel. -Welke knuppel?
-De honkbalknuppel. Die ligt in... -Hier.
Wacht maar. We gaan dit nog eens proberen.
-Gabe. -Laat mij nou maar.
Ik had toch gezegd dat jullie moesten opdonderen?
Maar als jullie het zo willen spelen, kom dan maar op.
De politie is al onderweg.
Ze lopen om. Is de achterdeur op slot?
-Mijn raam staat open. -Nee, Zora.
Gabe, let op Jason.
Ik meen het.
Ik breek je kop.
Als ik jou was...
-De sleutel, die verstopt ligt. -Heb je een sleutel verstopt?
Wat is dat voor witte onzin?
-Mama. -Blijf bij me.
Wat gebeurt er?
Dat zijn wij.
We hebben hier niks van waarde.
We zijn hier op vakantie, dus...
Ooit,
lang
geleden,
was er een meisje.
Dat meisje had
een schaduw.
Die twee waren met elkaar verbonden.
Ze zaten aan elkaar vast.
Als het meisje at,
kreeg zij warm en smakelijk voedsel voorgeschoteld.
Maar als de schaduw honger had,
moest ze konijn eten, rauw en bloederig.
Met Kerstmis kreeg het meisje prachtig speelgoed cadeau
van zacht pluche.
Maar het speelgoed van de schaduw was zo scherp en koud
dat ze haar vingers opensneed als ze ermee wilde spelen.
Het meisje kwam een knappe prins tegen en werd verliefd.
Maar de schaduw
ontmoette op datzelfde moment Abraham.
Het deed er niet toe of ze van hem hield.
Hij was namelijk verbonden met de prins van het meisje.
Toen kreeg het meisje haar eerste kind.
Een beeldschone dochter.
Maar de schaduw
baarde een klein monster.
Umbrae kwam lachend ter wereld.
Het meisje kreeg een tweede kind. Een jongen dit keer.
Ze moesten haar opensnijden om hem uit haar buik te halen.
De schaduw moest dit allemaal doen
zonder hulp.
Ze noemde hem Pluto.
Hij werd aangetrokken door vuur.
Je zult wel begrijpen dat de schaduw het meisje haatte.
Wat heeft ze haar al die tijd veel gehaat.
Tot de schaduw op een dag besefte
dat ze op de proef werd gesteld door God.
Mag ik even?
Wat willen jullie?
Je mag mijn portemonnee hebben. Of de auto.
-Je mag zelfs mijn boot hebben. -Niemand wil die boot, pap.
Wat dacht je hiervan? Breng me naar een pinautomaat...
Wat zijn jullie voor mensen?
Wij zijn Amerikanen.
Maak jezelf vast aan de tafel.
-Doe het niet. -Moet ik soms iets van je afknippen?
Het komt wel goed.
Doe mijn kinderen niks aan.
Hou je handen thuis.
-Wacht. -Blijf van me af.
Wacht nou.
Hou alsjeblieft op. Alsjeblieft.
Hou nou op. Wacht.
Klein meisje.
Rennen.
Ga maar.
Mij moet je hebben.
-Hij blijft hier. -Pas op. Hij heeft een kort lontje.
Doe dat nou niet.
-Mam, ik ben bang. -Kijk me aan.
Het komt wel goed.
Laat hem een van je trucs zien.
Hou op.
Ga maar lekker spelen, jongens.
Zorg dat je ons huis niet laat afbranden.
Hou toch alsjeblieft op.
Alsjeblieft, hou op.
Kappen nou.
Ik heb een vrouw en kinderen. Doe het niet.
Wat moet dat?
Ga van mijn auto af.
Kom hier. Verdomme, kom even hier.
Hier komen, zei ik.
Ik praat tegen je, hoor.
Wat wil je van me?
Wat wij willen?
Wij willen hier onze tijd voor nemen.
We hebben zo lang op deze dag gewacht.
Ik noem het
de Verbreking.
Dat is die van jou.
Hij buigt af naar links.
Lieverd, kom hier.
Kom mee.
De sleutels.
-Mama. -Zora.
Die kant op, snel.
Schiet op, schiet op.
Weg hier.
-Josh, wat was dat? -Wat?
Ik hoorde buiten iets.
Geritsel, alsof er iemand liep. Er loopt iemand buiten ons huis rond.
-Het zal wel een eekhoorn zijn. -Kun je even kijken?
Ik ben druk bezig.
-Hebben de meiden soms pizza besteld? -Sta op en ga kijken. Ik ben bang.
-Ik wil hier blijven. Ik zit hier lekker. -Ga gewoon kijken.
Jezus.
-Ophelia, licht aan. -Lichten aan.
-Ik hoorde de noodgenerator aanslaan. -Wat weet jij daar nou van?
-Doe niet zo stom en kijk gewoon even. -Ik kijk al. Ik pak m'n verrekijker erbij.
Ik zie niks. Alleen de prachtige sterren.
-Kijk je wel echt? -Ja, ik kijk echt.
-Shit, er is daar inderdaad iets. -Hou me nou niet voor de gek.
Dat doe ik niet. Er is echt iets. Kijk maar, achter de auto.
-Waar dan? Ik zie niks. -Bij de auto.
Mijn god, het is O.J. Het is O.J. Simpson.
Wat heb jij toch? Serieus.
-Ophelia, speel The Beach Boys. -Meen je dat nou?
-Laten we onze laatste avond hier vieren. -Ophelia, zet uit.
Zet Good Vibrations van The Beach Boys zachter.
Doe nou even rustig. Er is niemand. Ga maar naar boven, dan kom ik zo.
Wat is er aan de hand?
Niks. Er is niks.
De noodgenerator sloeg aan. Ga weer slapen.
-Je denkt toch niet dat we al sliepen? -Ga gewoon naar je kamer.
We moeten hier morgenvroeg om tien uur weg, dus...
Stop alsjeblieft.
Afspelen gestopt van Good Vibrations van The Beach Boys.
Ophelia...
Ophelia, bel de politie.
Natuurlijk, Fuck Tha Police van NWA wordt afgespeeld.
Josh, we hebben jullie hulp nodig.
Weg hier, rennen.
Kom maar hier.
Volg me dan.
Wat had je nou?
Kom maar op.
Weet ik veel?
Kom op dan.
Verdomme.
Nee, alsjeblieft niet.
Alsjeblieft.
Alsjeblieft niet.
Hij zat niet op slot.
Geen boten meer voor mij.
Ik heb het helemaal gehad met boten.
Niet te geloven dat ze dood zijn.
Waarom doen ze dit?
Al onze medewerkers zijn in gesprek. Een ogenblik geduld, dan...
Het is gewoon gestoord.
Al onze medewerkers zijn in gesprek.
Hoe kan het alarmnummer nou zo lang in gesprek zijn?
Er zijn te veel dubbelgangers.
Hoeveel dubbelgangers kunnen er zijn?
De boel ging sluiten. We liepen naar onze auto's toen de aanval begon.
-Tering. -Let op je woorden.
We zagen veel rood.
-U zag rood? -Ja, ze droegen rood.
Ze leken niet normaal. Ze staken met scharen in op mensen in de menigte.
-Staken ze mensen neer? -Het was een chaos. We zijn gevlucht.
-Waar kwamen ze vandaan? -Ik weet het niet.
Iemand had het over het riool.
-Het riool? Om hoeveel... -Volgens mij komen ze eraan.
Mevrouw?
We hopen dat ze daar veilig zijn.
We weten nog niet wat er precies aan de hand is.
Voor zover bekend, hebben we te maken met een gewelddadige aanval.
Mensen in rode kleding en gewapend met scharen
hebben een bloedbad aangericht.
-En ze lijken sprekend op ons. -Dat weten ze nog niet.
Chris, ik moet je even onderbreken. We hebben nieuwe beelden.
We zien hier een man in het rood die...
Zo te zien, gaat het om een groep mensen.
Het lijkt op een soort protestactie.
Of zij met het geweld te maken hebben, is niet duidelijk.
-Wat is dat? -Dat zijn ze.
Wat doen ze?
Geen idee, maar dat hebben ze verdomd goed voorbereid.
Als er kinderen meekijken, kunnen die beter wegkijken.
Ik weet niet wat er gaat gebeuren.
-We moeten gaan. -Meen je dat nou?
-Zora, Jason, help je vader. -Waar moeten we heen dan?
-Naar de politie? -Nee.
We moeten in beweging blijven. We gaan naar Mexico.
Naar Mexico?
We hebben hier alles. Voedsel, water en een noodgenerator.
-We zitten hier veilig. -Zeg dat maar tegen Josh en Kitty.
-Je maakt de kinderen bang. -Te laat.
Ze denken net als wij. Ze weten waar we zijn.
Ze stoppen pas als we dood zijn. Tenzij wij ze voor zijn.
Dan zetten we wat vallen neer. Net als in Home Alone. Als ze komt...
-Begin je nou echt over Home Alone? -Je snapt me wel.
Gabe, ze hebben dit voorbereid. Zij zijn in het voordeel.
We moeten vluchten. Het heeft geen zin om dinky toys over de vloer te strooien.
-Wat zijn dinky toys? -Wat is Home Alone?
We gaan nergens heen. Punt uit.
Jij hebt het niet meer voor het zeggen.
Betekent dit dat we hun auto kunnen pakken?
Kom op, opschieten.
Wie heeft de sleutels?
-Wegwezen. -Stap in.
-Ik rij. -Echt niet.
Dat zei ik ook.
Papa is gewond en jij hebt boeien om. Ik rij dus.
-Nee, Zora. -Ik heb de hoogste kill count.
-Die heb je niet. -Ik heb de tweeling gedood.
-Eentje leefde net nog. -Ik heb Kitty gedood.
Jullie hebben er elk dus één en ik twee. Ik heb mezelf en Josh gedood.
-Het doet er niet toe. Ga achterin zitten. -Kijk.
Doe de ramen dicht.
Rij maar achteruit.
Gordels om.
Waar is ze? Heb ik haar geraakt?
Daar is ze.
Voorzichtig.
Je gaat te snel.
Ze zal nu wel dood zijn.
Wat ga je doen? Waar gaat ze heen?
En ze is weg. Jullie moeder stapt gewoon uit.
Is dat onze auto?
Het is de jongen die op mij lijkt.
Blijf in de auto. Doe de portieren op slot.
Wat is ze van plan?
Het is een val.
We moeten eruit.
Alsjeblieft.
-Addy. -Mama.
VIND JEZELF
Hier kunnen we ons verschuilen. Er ligt vast ook wel wat verband.
Je moeder redt zich wel.
Kijk.
Dat is de rij.
Het is net een bizar soort performance art.
Waar is hij?
Het moet fijn zijn om als kind de lucht te kunnen zien.
Om de zon te voelen, de wind, de bomen.
Jullie soort nam dat gewoon voor lief.
Maar wij zijn ook mensen.
Met ogen, tanden, handen en bloed.
Precies zoals jullie.
Maar toch
is deze plek gebouwd door mensen zoals jij.
Ik denk dat ze ontdekt hadden hoe ze het lichaam konden namaken.
Maar de ziel niet.
Van de ziel is er maar één, gedeeld door twee lichamen.
Ze hebben de Gebondenen gecreëerd
om degenen aan de bovenzijde te kunnen sturen.
Als marionetten.
Maar toen dat niet lukte, lieten ze de Gebondenen in de steek.
Generaties lang hebben de Gebondenen een doelloos bestaan geleid.
Ze werden gek hierbeneden.
Maar toen kwamen wij.
-Dat was een harde worp. -Ik had prof moeten worden.
Weet je het nog?
Wij zijn voor iets bijzonders ter wereld gekomen.
Ik wil nummer elf.
Addy, wil je daarin?
God heeft ons die avond samengebracht.
Ik ben jou nooit vergeten.
Ik dacht aan hoe het had kunnen zijn. Je had mij kunnen meenemen.
Jaren later
vond het wonder plaats.
Die dag heb ik God gezien.
En Hij heeft me mijn pad getoond.
Jij hebt dat ook gevoeld.
Aan het eind van onze dans
zagen de Gebondenen dat ik anders was dan zij.
Dat ik ze kon bevrijden uit deze ellende.
Ik had mijn geloof gevonden en begon met de voorbereiding.
Het heeft vele jaren gekost.
Alles moest perfect zijn.
Ik moest jou niet gewoon vermoorden.
Ik moest een statement maken dat de hele wereld zou kunnen zien.
Onze tijd is aangebroken. Onze tijd aan de bovenzijde.
En dan te bedenken dat ik zonder jou
nooit gedanst zou hebben.
Mijn lieve schat.
Ik heb je gevonden.
Kijk naar me.
Ze zijn allemaal weg.
Ze kunnen je niks meer doen.
Begrijp je me?
Alles zal weer worden zoals het was.
Ze heeft niet in Vietnam gediend. Ze was verdwaald. Een kwartiertje maar.
-Dat kan al heel eng zijn. -Jij weet niet wat haar overkomen is.
Hoe krijgen we haar weer aan het praten?
We moeten haar stimuleren om te gaan tekenen, schrijven of dansen.
Ze moet haar verhaal aan ons kwijt kunnen.
Ik wil gewoon mijn dochter terug.
-Zij is weggelopen. -Ik zei dat je op haar moest letten.
-Moet je jezelf nou zien. -Het is niet mijn schuld.
Moet je jezelf zien? En jij dan?
Vertaling: Bart Heuvelmans